Ver van de alledaagse drukte. Op slechts één à twee uurtjes rijden van bij u.
Deze website nodigt u uit tot rust en ontspanning, om met zijn tweetjes, familie of vrienden een prachtige, afwisselende en ongeschonden natuur te ontdekken. Bossen en rivieren zijn overal in de buurt en geven u het aangename gevoel er helemaal tussenuit te zijn.
Mijn eerste blik op de Ardennen toonde
mij uitgestrekte en heuvelachtige landschappen, grote wouden, weiden en vochtige venen zoals een grote rustige zee - en in feite strekken de Ardennen zich ook uit op de zandplaten van eeuwenoude zeeën.
Maar de landschappen toonden mij eveneens diepe valleien, geduldig uitgesleten in de rotsen door rivieren, die zo indrukwekkende hoogteverschillen deden ontstaan, zelfs al zijn ze slechts honderd of tweehonderd meter hoog.
Maar die Ardennen die bij mij een zee opriepen, hebben meer weg van een eiland: vlaktes met zachte glooiingen in het noordwesten en in het zuiden naderen de hoogplateaus zoals kleine golven.
Op zeer oude rotsen …
De provincie Luxemburg is de zuidelijkste provincie van België en heeft een oppervlakte van 4440 km2 of 1/7 van het Belgisch grondgebied.
In het noorden en in het centrum wordt het reliëf gevormd door de dichtbeboste hoogplateaus van de Ardennen (hoogte : 400 tot 600m /hoogste top van de provincie : Baraque de Fraiture, 652 m), ingesneden door mooie rivieren: de Ourthe, de Aisne, de Lesse, de Lomme, de Semois, de Sûre, de Our…
In de diepe valleien weerspiegelen kleine dorpen waarop de geschiedenis, de industrie of de handel haar stempel heeft gedrukt, hun gevarieerde gevels in het water. De hoger gelegen dorpen en gehuchten met hun lange traditie van veefokkerij en bosontginning in een semi- bergklimaat zijn ruwer gebouwd : in de traditionele woningen is de steen overal aanwezig, dikke muren uit zandsteen, kwartsiet of leisteen, daken bedekt met schubvormige leisteen.
Het zuidelijke gedeelte, Belgisch Lotharingen, wordt gekenmerkt door zijn « cuesta’s »: zacht hellende, zuidgerichte heuvels met wijngaarden. In het noordwesten strekt zich langsheen de plateaus, de Famenne uit; zelden hoger gelegen dan 200 m is deze bezaaid met kleine vaak beboste heuveltjes. Tussen beide in ligt de “ Calestienne”, een iets hoger gelegen kalksteenstrook, waarin rivieren en beken merkwaardige grotten hebben gegraven.
In de westelijke en zuidelijke vlaktes rukt de verstedelijking op, maar de architectuur in de omringende dorpen, met hun landbouw en veefokkerij, weerspiegelt het zachte klimaat. In Belgisch Lotharingen met zijn bepleisterde en gekleurde gevels,waant men zich in de Provence. In de Famenne, door de nabijheid van de Calestienne, domineert de kalksteen en elders vindt men vakwerkhuizen terug waarin de leemwanden door baksteen werden vervangen.
De bevolkingsdichtheid is zeer laag in de Provincie Luxemburg: 250.000 inwoners, één derde ervan woont in één van de vijf steden met meer dan 10.000 inwoners ( Arlon, Marche, Bastogne, Aubange en Virton). De gemiddelde bevolkingsdichtheid is 55 inwoners per km². Zes keer minder dan het Belgische gemiddelde…
Twaalf toeristische streken onthalen er u.
In het rijk van de bomen…
52% van de oppervlakte van Belgisch Luxemburg is bebost – 229.500 hectare woud ! 41% is weide en verscheidene landbouwgronden en slechts 2,5% is bebouwde oppervlakte…..
De dichte bebossing en de schaarse bebouwing doen ons terugdenken aan het Groot uitgestrekte Europese woud uit vroegere tijden. Toch zit er meer afwisseling in de Ardense wouden dan in dit oorspronkelijke loofwoud, waarin de eik overheerste.
Vanaf het einde van de Middeleeuwen met de eerste industriële impulsen, de ijzerindustrie op kop, werd het hout massief gebruikt als energiebron.
Het woud leek wel onuitputtelijk, vanwege zijn uitgestrektheid, maar in de 19de eeuw, in de eerste toeristische gidsen klaagden Ardennenreizigers over de vaak zeer vervelende kaalslag die ze moesten doorkruisen.
In deze periode, om de uitstervende bosbouw nieuw leven in te blazen, werd er dringend aan herbebossing gedaan, met snelgroeiende ingevoerde sparren. De uitgestrekte naaldbossen, die een bergachtig tintje geven aan talrijke plekken in de Provincie, zijn dus een vrij recente evolutie met menselijke tussenkomst van het Ardense woud.
In een minder dringende context werden er in de aanplantingen meer afwisseling gebracht – vooral de beuk heeft hiervan geprofiteerd. Vandaag de dag kan de bosbouw net zoals de wandelaar zich verheugen over een grote verscheidenheid in de wouden, wat in de Oude Tijd niet het geval was.
LEVEN IN HET WILD
Te midden de verscheidenheid van de flora, charmeren sommige planten door hun overvloed – wilgenroosjes, heide – terwijl andere gewaardeerd worden vanwege hun zeldzaamheid – orchideeën, gentiaan…
Onder de dieren is het hert koning. De mannetjes gaan met elkaar de strijd aan in de herfst met het rituele burlen, spektakel dat veel succes kent.
In wouden en bosranden vinden ook we reeën – en lokaal zeldzame damherten. Het everzwijn sluipt discreet in talrijke kudden rond.
De velden behoren vandaag de dag toe aan de meer bescheiden vleeseters en alleseters: de vos, die men vaak tegenkomt, met een beetje geluk de wilde kat of de marter en de das die voorbehouden is aan de nachtbrakers; vroeger was het ooit anders : de beer, de lynx, die schoorvoetend terugkomt en misschien op een dag ook de wolf?
Zeer lokaal duiken bevers en otters terug op. Maar zelfs zonder hen zijn de rivieren zo al druk bevolkt: ijsvogels, waterspreeuwen, reigers, eenden,… en onder water talrijke vissoorten – de Provincie Luxemburg is een paradijs voor hengelaars, maar dat wisten de toeristen uit de XIX de eeuw al!
In het water en in vochtige milieus vinden we natuurlijk ook kikvorsachtige en een grote verscheidenheid aan microfauna – zo klein dat we ze soms met het blote oog niet kunnen zien.
In de brede waaier van vogels vinden we zangvogels, roofvogels, steltlopers, zwemvogels… een van de rariteiten in Belgisch Luxemburg is de prachtige zwarte ooievaar of de grote raaf, die vrij recent zijn teruggekomen of de charmante gevlekte notenkraker, uit Siberië, die wel kan aarden in onze sparrenbossen. Ook trekvogels wekken de aandacht bij hun tocht, in het bijzonder de kraanvogels…
